|
 “Come to me” van Marie-Jo Lafontaine,
de verjaardagsexpositie van de Botanique, is een absolute aanrader als je dezer dagen even niet weet wat te doen.
De Botanique, het cultureel centrum van de Franse gemeenschap, op de grens met Schaarbeek, bestaat 25 jaar. Voor deze gelegenheid heeft de Botanique Marie-Jo Lafontaine uitgenodigd met een ruime greep uit haar oeuvre van videos en foto’s. Een primeur voor België, en dat is bizar. Behalve enkele galeries in Antwerpen en de tentoonstelling “Babylon Babies” in het gemeentehuis van Schaarbeek, besteedde tot nu toe geen enkel museum aandacht aan deze internationaal beroemde hedendaagse kunstenares die reeds twintig jaar in Schaarbeek woont.
 Gesù-kerk
De Botanique is als expositieruimte niet groot. Met de Gesù-kerk Aan de overkant van de straat komt er een prachtige locatie bij. Daar worden het grootste deel van de foto's, installaties en video’s ondergebracht. De Het is een ongewone, maar beslist opvallende expositieruimte. Voor de werken, die de bezoeker soms letterlijk omsingelen, is de kerk ongemerkt in compartimenten verdeeld.
De plek roept ook onverwachte echo-effecten op. Les larmes d'acier, de beroemde installatie waarmee Marie-Jo Lafontaine op de Documenta van 1987 te gast was, staat hier opgesteld in een compleet herziene versie. En kijk: de mozaïekbeelden van een zwoegende bodybuilder, die op de tonen van Casta diva zijn lichaam pijnigt, lijken wel een moderne versie van een van de glasramen hoog boven in de jezuïetenkerk.
Uitbundiger en passioneel is Dance the world, gemaakt in opdracht van de Hallepoort. Derwisj, flamenco, buikdans en tango: vier werelden komen samen in wervelende, erotiserende beelden van dansende vrouwen.
Orangerie
Ook rond de Orangerie is werk opgesteld. 's Avonds kunnen passanten tot ver buiten de Kruidtuin een bizarre portrettengalerij zien oplichten. De foto's, getiteld Fabels van Lafontaine, stellen een raad van bestuur voor. De hoge piefen zijn verstopt achter dierenmaskers in onvervalste Disneystijl. Maar de snoezigheid is maar schijn. Wat is het ware gelaat van deze gezagsdragers? Net als in de beroemde dierenfabels laten hun vermommingen wrede praktijken vermoeden. De gemaskerde figuren doken twee jaar geleden al op in I love the world, een videoprojectie die Marie-Jo Lafontaine bedacht voor de openingsshow van het WK voetbal. Het was een tour de force. Het klank- en lichtspel, geprojecteerd op de wolkenkrabbers van Frankfurt, werd door honderdduizenden tv-kijkers bekeken.
 Zwemsters
De grote zaal van de Botanique is grondig verbouwd voor het recente werk Dark pool. Bij Dark pool hoort een reeks portretten. Bij de douchecabines van het zwembad van Sint-Joost fotografeerde Marie-Jo Lafontaine een multiraciale verzameling pubermeisjes. Koude huid, gegeneerde blikken, Speedo-badpakken maar ook iets minder modieuze modellen: ze komen op een aandoenlijke manier in beeld.
Dark pool roept de besloten wereld van het stedelijke zwembad op. Op twee reuzenschermen, ook nog eens weerspiegeld in een waterbassin op de vloer, zie je nimfen-met-badmuts een intrigerend waterballet opvoeren.
Onderwateropnames en baigneuses die poseren in schutterige houdingen: het thema is niet origineel. Anderen hebben het Marie-Jo Lafontaine voorgedaan. Maar deze beelden krijgen iets bijzonders, omdat ze ingekaderd zijn in een kille en onbehaaglijke biotoop. Ordinaire waterpret is in deze installatie ver te zoeken.
Marie-Jo Lafontaine, 'Come to me'.
Nog tot 22/2, van woe. tot zo., 11 > 18u,
Botanique+ Gesùkerk, Koningsstraat 236, Sint-Joost-ten-Node,
inkom: 2 / 6 euro
|
